Η επικεφαλής της Παράταξής μας «Δύναμη Προοπτικής» κα. Δέσποινα Θωμαΐδου με πολυπληθή αντιπροσωπεία παραβρέθηκε στο 5ο Αντάμωμα που διοργάνωσε το Σάββατο 7 Ιουλίου 2018 ο Σύλλογος Ποντίων «Η Σινώπη» στο προαύλιο του 4ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Ιωνίας.
Είχε τη δυνατότητα να συνομιλήσει με τον πρόεδρο κ. Γιώργο Καρακίτσο και το διοικητικό συμβούλιο να τους ευχαριστήσει για την πρόσκληση και να τους διαβεβαιώσει ότι είναι δίπλα τους.
Κατεστραμμένες αθλητικές υποδομές, καλώδια ρεύματος που επικρέμανται παντού, διαλυμένα συρματοπλέγματα που καθίστανται επικίνδυνα για τα νέα παιδιά, ελλιπής φωτισμός και καθαριότητα συνθέτουν ένα χώρο που μόνον “πολιτισμό” δεν αναδεικνύει όπως κατά τα άλλα ισχυρίζεται η Δημοτική Αρχή.
Στη πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης μας τη Δευτέρα 2 Ιουλίου, η επικεφαλής της Παράταξής «Δύναμη Προοπτικής», κα. Δέσποινα Θωμαΐδου, έθεσε μεταξύ άλλων, ερώτημα για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στο Άλσος Παλαιολόγου στον Περισσό.
Ρωτήθηκε ο κ. Δήμαρχος σχετικά ο οποίος δήλωσε άγνοια ενώ οι συνδημότες μας γνωρίζουν, βλέπουν και αποθαρρύνονται να χρησιμοποιούν το χώρο.
Αλήθεια πότε επιτέλους θα αντιληφθούν οι αρμόδιοι ότι χρειαζόμαστε έργα ουσίας και όχι μεγαλόστομες διακηρύξεις;
Εμείς θεωρούμε ότι οι χώροι άθλησης, αναψυχής και πολιτισμού χρειάζεται να εντάσσονται σε μια μακρόπνοη προοπτική για την πόλη μας με συνεχείς και άμεσες παρεμβάσεις.
Η επικεφαλής της Παράταξής μας «Δύναμη Προοπτικής» κα. Δέσποινα Θωμαϊδου παρακολούθησε την Κυριακή 17 Ιουνίου στην αίθουσα του Κινηματογράφου ΑΣΤΕΡΑΣ τις εξαιρετικές μουσικές και χορευτικές επιδόσεις των αντιπροσωπευτικών Ομάδων του 7ου Γυμνάσιο και 5ου Γενικό Λύκειο Νέας Ιωνίας, του 1ου Γυμνάσιο Βριλησσίων και του Γενικού Λυκείου Παπάγου, στα πλαίσια των εκδηλώσεων με γενικό τίτλο «ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» που συνδιοργάνωσαν η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β’ Αθήνας και ο Δήμος Νέας Ιωνίας.
Απένειμε δε τιμητικούς επαίνους στη μεγάλη ομάδα του 7ου Γυμνασίου της πόλης μας.
«Χαιρετίζουμε τις δημιουργικές δράσεις των σχολείων γιατί δείχνουν την προοπτική και μας γεμίζουν ελπίδα. Μπράβο στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς».
Η επικεφαλής της Παράταξής μας «Δύναμη Προοπτικής» κα. Δέσποινα Θωμαΐδου στο Δημοτικό Συμβούλιο της Δευτέρας 18 Ιουνίου 2018 έθεσε σειρά θεμάτων μετά από αιτήματα κατοίκων που αφορούν στην ποιότητα ζωής της πόλης μας. Συγκεκριμένα:
Στη περιοχή Βεΐκου που βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Νέας Ιωνίας εάν έγιναν οι προβλεπόμενες αποψιλώσεις ιδιαιτέρως ενόψει του καλοκαιριού και των κινδύνων πυρκαγιάς.
Επιπρόσθετα, διαπιστώνεται ότι ανεξέλεγκτα ιδιώτες εκμεταλλεύονται προς ίδιαν χρήση τους χώρους χωρίς καμία άδεια από τον Δήμο. Οφείλει η δημοτική αρχή να απαντήσει για ποιο λόγο επικρατεί αυτή η χαοτική κατάσταση στη περιοχή και πρωτίστως να απαντήσει στους δημότες.
Τονίσαμε ιδιαιτέρως ότι η όλη περιοχή και είναι ευθύνη της δημοτικής αρχής αυτό, δεν έχει αξιοποιηθεί. Παρά τις κατ’ επανάληψη δεσμεύσεις για κάτι τέτοιο παραμένει ένας αδιάθετος και σε άθλια κατάσταση χώρος γεγονός που προσβάλλει την πόλη και την προοπτική.
Εμείς θεωρούμε ότι χρειάζεται πολιτική βούληση και διεκδικητικό πνεύμα για να αποτελέσει ο χώρος αυτός πνεύμονας αναψυχής και πολιτισμού που θα είναι διαθέσιμος για όλους τους δημότες.
2. Ζητήματα ποιότητα ζωής
Ρωτήσαμε τον κύριο Δήμαρχο για ποιο λόγο κωλυσιεργεί η δημοτική αρχή στο να δοθούν λύσεις σε χρόνια προβλήματα:
α) Για ποιο λόγο η μετεγκατάσταση υπηρεσιών καθαριότητας από το Δημοτικό Στάδιο σε άλλον χώρο δεν προχωρά. Η απαράδεκτη αυτή κωλυσιεργία στερεί τελικά από τον Ιωνιώτικο λαό να έχει ένα δημοτικό στάδιο που να λειτουργεί όπως προβλέπεται.
β) Στη γύρω από το Αδριάνειο υδραγωγείο στην Αλσούπολη δραστηριοποιείται οικοδομικός συνεταιρισμός ο οποίος εμφανίζεται να διεκδικεί την χρήση γης. Υπάρχει κάποια εξέλιξη στη διαφύλαξη των συμφερόντων της Νέας Ιωνίας;
γ) Ο κύριος Δήμαρχος υποσχέθηκε κατ’ επανάληψη ότι η πόλη θα αποκτήσει κολυμβητήριο σε οικόπεδο δίπλα από το Δημοτικό Στάδιο. Ρωτήθηκε τι έχει συμβεί στο μεταξύ δεδομένο ότι πόλη χρειάζεται εγκαταστάσεις μακράς πνοής. Γενική τοποθέτηση της παράταξης μας είναι ότι η πόλη χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη χρήση γης στη κατεύθυνση της αναβάθμισης της ποιότητας ζωής.
Εμείς ξέρουμε και δεσμευόμαστε πως μπορεί να γίνει αυτό.
3. Θέματα της Καλογρέζας
Η λαϊκή στη περιοχή της Καλογρέζας παραμένει στην οδό Περγάμου χωρίς να τηρείται το πρόγραμμα εναλλαγής των δρόμων για αδιευκρίνιστους λόγους. Εξαγγέλθηκαν έργα στην εναλλακτική οδό τα οποία όμως δεν υλοποιούνται με αποτέλεσμα να δυσανασχετούν δικαίως οι κάτοικοι για την συνολική επιβάρυνση που προκύπτει από την παραμονή της λαϊκής στην οδό αυτή.
Ρωτήθηκε ο Δήμαρχος σε ποιο στάδιο επιτέλους βρίσκονται τα έργα. Εμείς πιστεύουμε στα έργα ανάπλασης αρκεί να τηρείται αυστηρό χρονοδιάγραμμα, να υπηρετούν την προοπτική του τόπου και να δίνονται πειστικές απαντήσεις στους δημότες για τη προσωρινή ταλαιπωρία που μπορεί να υφίστανται.
Δια χειρός της επικεφαλής μας, Δέσποινας Θωμαΐδου, απονεμήθηκε το βραβείο της πολυτιμότερης παίκτριας που κατέβασε… ρολά έχοντας τεράστια συμβολή στο νταμπλ της ιωνιώτικης ομάδας.
Η Μάγδα Κεπεσίδου έλαμψε για ακόμα μία χρονιά βοηθώντας την ομάδα της Νέας Ιωνίας να κατακτήσει το νταμπλ στο γυναικείο χάντμπολ.
Η τερματοφύλακας με καταγωγή από την Αλεξανδρούπολη, μετά από τέσσερις καταπληκτικές εμφανίσεις στους τελικούς αναδείχθηκε παμψηφεί από τους εκπροσώπους των ΜΜΕ, πολυτιμότερη παίκτρια του πρωταθλήματος, τίτλο που είχε κερδίσει και πέρσι.
Η επικεφαλής μας, κα. Δέσποινα Θωμαΐδου, κλήθηκε να απονείμει την πλακέτα με τον τίτλο του MVP του πρωταθλήματος στην τερματοφύλακα της Νέας Ιωνίας, Μάγδα Κεπεσίδου, η οποία συνολικά είχε 80 επεμβάσεις στους τέσσερις τελικούς με ποσοστό μεγαλύτερο του 50%!
Τέλος, να σημειωθεί ότι η Μάγδα Κεπεσίδου είχε αναδειχθεί MVP και στον νικηφόρο τελικό κυπέλλου Ελλάδος με 24 επεμβάσεις και ποσοστό 56%!
Η παράταξη «Δύναμη Προοπτικής» συνεχάρη την παίκτρια για τις ατομικές διακρίσεις, αλλά και την συνεισφορά της στις ομαδικές επιτυχίες με την απόδοσή της.
Στην εκδήλωση του Σωματείου των απανταχού Ινεπολιτών -Κασταμονιτών παρευρέθηκαν η επικεφαλής μας κα. Δέσποινα Θωμαΐδου και τα στελέχη της παράταξης που τίμησαν την μνήμη των σφαγιασθέντων προγόνων της Μικράς Ασίας.
Μετά την Θεία Λειτουργία, την αρτοκλασία και το μνημόσυνο στην μνήμη των σφαγιασθέντων από τους Τούρκους, η κα. Ελένη Χατζή εκ μέρους της παράταξης «Δύναμη Προοπτικής» κατέθεσε το στεφάνι στο μνημείο των Ινεπολιτών τιμώντας τους προγόνους μας που υπέφεραν τα πάνδεινα.
Μία περιήγηση στη Νέα Ιωνία από τον Χρίστο Παπαναστασίου*, που δημιούργησε ένα διαδραστικό οδηγό με πολύτιμες πληροφορίες, φωτογραφικό υλικό και videos για τη γειτονιά του.
Η πόλη της Νέας Ιωνίας ιδρύθηκε στην περιοχή «Ποδαράδες» που υπαγόταν τότε στον Δήμο Αθηναίων, ως συνοικισμός προσφύγων από τη Σπάρτη της Πισιδίας, γνωστό ταπητουργικό κέντρο της Μικράς Ασίας, οι οποίοι είχαν έρθει στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Το κτήμα των Ποδαράδων, που ανήκε στο Ιερό Κοινό του Παναγίου Τάφου, είχε αγοραστεί το 1923 από το Ταμείο Περιθάλψεως Προσφύγων. Ήταν το μεγαλύτερο κτήμα που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία προσφυγικού συνοικισμού –1.230 στρέμματα από συνολική έκταση 1.502 στρεμμάτων– που χρησιμοποιούνταν τα περισσότερα για βοσκότοπους και γεωργική καλλιέργεια.
Ο συνοικισμός ονομάστηκε αρχικά «Νέα Πισιδία», αλλά η ονομασία δεν επικράτησε, καθώς προστέθηκαν σύντομα πρόσφυγες από την Ινέπολη, την Κασταμονή, τη Σαφράμπολη, τη Νεάπολη, την Καππαδοκία, την Αλάγια και την Αττάλεια της Παμφυλίας και ακόμη από τη Σμύρνη και τα περίχωρά της, τα Βουρλά, το Αϊβαλί, τα Θυάτειρα και άλλες πολιτείες της Ιωνίας, όπου ανθούσαν σπουδαίες ελληνορθόδοξες κοινότητες. Έτσι, πήρε την ονομασία «Νέα Ιωνία».
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο η πόλη δέχτηκε κύματα εσωτερικής μετανάστευσης που «αλλοίωσαν» τον αμιγή προσφυγικό της χαρακτήρα και η περίοδος της αντιπαροχής, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του ’70 και μετά, εξαφάνισε σε μεγάλο βαθμό τον προσφυγικό συνοικισμό ο οποίος αντικαταστάθηκε από πολυώροφες πολυκατοικίες. Παρ’ όλα αυτά διατήρησε στο «dna» της αυτό που πάντα ήταν. Μια πόλη με ανθρώπινα μεγέθη, ήσυχη και περήφανη για την ιστορία που φέρει, μια πόλη που δεν διεκδικεί καμία δημοσιότητα ή πρωτοκαθεδρία γιατί δεν έχει την ανασφάλεια να το κάνει.
Οι κάτοικοί της είναι υπερήφανοι για την προσφυγική της ιστορία και για το γεγονός ότι αποτέλεσε προπύργιο αντίστασης κατά τη ναζιστική κατοχή και εργατικών αγώνων μεταπολεμικά.
Η Νέα Ιωνία διατήρησε την όψη της γειτονιάς στα περισσότερα σημεία της, δεν μετατράπηκε σε βιομηχανία μαζικής διασκέδασης, είναι πάντα «κοντά» στις εξελίξεις αλλά ταυτόχρονα και «μακριά», ακριβώς γιατί έχει την προσωπικότητα μιας πόλης με ιστορία τέτοια που οτιδήποτε εφήμερο την απωθεί. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 67.134 κατοίκους και αποτελείται από 13 συνοικίες – γειτονιές: Νέα Ιωνία (κέντρο), Περισσός, Ινέπολη, Σαφράμπολη, Νεάπολη, Ελευθερούπολη, Αλσούπολη, Καλογρέζα, Λαζάρου, Ανθρακωρυχεία, Ειρήνη, Ομορφοκλησιά και Παλαιολόγου.
Η Νέα Ιωνία αποτέλεσε ένα αξιοθαύμαστο παράδειγμα προσαρμοστικότητας αφού αναπτύχθηκε ταχύτατα ως βιομηχανική πόλη με αιχμή την ταπητουργία έως το κραχ του 1929, την κλωστοϋφαντουργία αμέσως μετά και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’50, οπότε και η κατασκευή του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου την ώθησε ώστε να μετεξελιχθεί σε μεγάλο εμπορικό κέντρο όπου παραμένει ως σήμερα.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 λειτουργούσαν περίπου 500 εργοστάσια και βιοτεχνίες στην περιοχή με 6.000-7.000 εργατικό προσωπικό. Σήμερα είναι ενεργά λιγότερα από δέκα μικρά υφαντουργεία.
Κάποια από τα πιο εμβληματικά βιομηχανικά κτίρια («Μουταλάσκη», «Βαμβακουργία Κυρκίνη» και μέρος των κτιρίων της «Ανατολικής Ταπητουργίας») κρίθηκαν διατηρητέα και σταδιακά άλλαξαν χρήση. Κάποια άλλα μεγάλης ιστορικής και αισθητικής αξίας δυστυχώς δεν άντεξαν στη φθορά του χρόνου, κάποια άλλα γκρεμίστηκαν (π.χ. Μεταξουργία Κυρκίνη, ΕΡΙΟΤΕΚ) αλλά αρκετά ακόμη τα οποία έχουν ένα αρχιτεκτονικό και ιστορικό ενδιαφέρον (π.χ. Υφαντουργία Ιωνική, παλιά κτίρια Υφαντουργίας 3Α) θα μπορούσαν αξιοποιώντας την εγχώρια και διεθνή εμπειρία να ενσωματωθούν στη λειτουργία της πόλης και να σωθούν από την εγκατάλειψη.
Στη διάρκεια των 94 χρόνων από την ίδρυσή της, η Νέα Ιωνία έχει να παρουσιάσει μεγάλες μορφές. Αναφέρονται ενδεικτικά οι ποιητές Άγγελος Σημηριώτης, Τάκης Σινόπουλος, Δημήτρης Δούκαρης, Βασίλης Στεριάδης, Χρίστος Ρουμελιωτάκης*, οι συγγραφείς Βάσος Βογιατζόγλου, Βάσος Μπατζόγλου, Νίτσα Παραρά, Κώστας Χαλέμος, οι ζωγράφοι Βασίλης Βασιλειάδης, Χρήστος Καμπούρογλου, Πασιρό (Παρασκευάς Πασίρογλου), Νίκος Γαζέπης, ο γλωσσολόγος Μίνος Φιλήντας, ο λαογράφος Νίκος Μηλιώρης, οι μουσικοί Μιχάλης Σουγιούλ, Άκης Σμυρναίος, ο ηθοποιός Νίκος Ξανθόπουλος, ο σκηνοθέτης και συγγραφέας – δημιουργός του θεάτρου Νέας Ιωνίας Γιώργος Μιχαηλίδης, οι τραγουδιστές Στέλιος Καζαντζίδης, Γιώτα Λύδια, Μαρία Φαραντούρη, Αλίκη Καγιαλόγλου.
Οικία Στέλιου Καζαντζίδη στη συνοικία Λαζάρου, στην οδό Αλαΐας 33
Οικία του ποιητή Τάκη Σινόπουλου. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Ντότα, η οποία δώρισε το 1995 το σπίτι στον δήμο Νέας Ιωνίας με σκοπό τη στέγαση του ιδρύματος «Τάκης Σινόπουλος – Σπουδαστήριο Νεοελληνικής Ποίησης». Προτομή του ποιητή, έργο του γλύπτη Δημήτρη Αρμακόλα, υπάρχει στην πλατεία έξω από το σπίτι του, στην οδό Τάκη Σινόπουλου 22 στον Περισσό.
Ιδρύθηκε το 2003 με σκοπό την περισυλλογή, διάσωση, διατήρηση και μετάδοση των στοιχείων της Ιστορίας και του Πολιτισμού των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Αν. Θράκης, της Κωνσταντινούπόλης και τη συλλογή, ταξινόμηση και αξιοποίηση του αρχειακού υλικού που αφορά τη Νέα Ιωνία. Το ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. στεγάζεται σε αναπαλαιωμένα κτίρια εργοστασίων, όπου και έχει αναπτύξει τα Μουσεία Ιστορίας, Λαογραφίας και Υφαντουργίας – Ταπητουργίας, τα οποία είναι ανοιχτά Δευτέρα έως Παρασκευή 9.00 π.μ. με 13.00, πλην Κυριακών και αργιών (εκτός εάν έχει προγραμματιστεί επίσκεψη).
Σε άλλους αρέσει η κίνηση στην αγορά της πόλης, ή το πολύχρωμο πλήθος που πηγαίνει το πρωί στη δουλειά, άλλοι πάλι θεωρούν σήμα κατατεθέν τα διατηρητέα βιομηχανικά κτίρια με κυρίαρχο το μνημειώδες κτίριο της Βαμβακουργίας Κυρκίνη στον Περισσό. Μεμονωμένα κτίρια ή ομάδες σπιτιών τα οποία έχουν απομείνει από τον αρχικό προσφυγικό οικισμό αποτελούν ταυτόχρονα μέρος της ομορφιάς αλλά και της εγκατάλειψης. Η πραγματοποίηση ενός εκτεταμένου προγράμματος αποκατάστασης του προσφυγικού οικισμού θα έδινε στον 21ο αιώνα έναν άλλο αέρα στην πόλη και θα ενίσχυε τη διαφορετικότητά της.
Μικρές συλλογικότητες θέτουν το ζήτημα της ανάδυσης του Ποδονίφτη (stream daylighting) σύμφωνα με τις νέες τάσεις διαχείρισης των ρεμάτων διεθνώς. To κόστος αποκατάστασης σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία δεν είναι απαγορευτικό και θα έδινε στη Νέα Ιωνία μια αύρα παραπλήσια με εκείνη ευρωπαϊκών πόλεων, που φρόντισαν να διατηρήσουν ανοιχτά τα ποτάμια και τα ρέματα που τις διασχίζουν. Ορισμένοι επισημαίνουν την έλλειψη σύγχρονων χώρων πολιτισμού ειδικά στις συνοικίες του Δήμου. Το κυκλοφοριακό σε ώρες αιχμής και η έλλειψη εκτεταμένων χώρων πρασίνου φαίνεται να ενοχλούν σχεδόν όλους. Πολλοί θεωρούν πως θα ήταν χρήσιμο να χαραχθούν ποδηλατόδρομοι και να ενισχυθούν οι τοπικές συγκοινωνίες.
Η αγορά της Νέας Ιωνίας αναπτύσσεται κυρίως γύρω από τον κεντρικό άξονα της λεωφόρου Ηρακλείου, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του ’80 και μετά, και έχει υπερτοπικό χαρακτήρα όσον αφορά είδη ένδυσης και υπόδησης.
Γνωστά σε όλη την Αθήνα είναι το ζαχαροπλαστείο «Τα Γιούλια» με τρία καταστήματα στη Νέα Ιωνία (Αλέκου Παναγούλη 74, Αναγεννήσεως 49-51, Μεσολογγίου 24) Νέα Ιωνία) και το Egalite Bar & Darts Club, ένα από τα πιο ιστορικά bar της Αθήνας που διοργανώνει live που συνήθως κινούνται σε jazz, funk και rock διαθέσεις και από το 2006 λειτουργεί στο εντυπωσιακό διατηρητέο βιομηχανικό κτίριο της Βαμβακουργίας, που κατασκεύασε ο βιομήχανος Ν. Κυρκίνης το 1925 (Γ. Αβέρωφ 36, Ν. Ιωνία).
Λίγα λόγια για τον διαδραστικό οδηγό πόλης της Νέας Ιωνίας
Ως μεταπτυχιακός φοιτητής σκέφτηκα να αξιοποιήσω τεχνολογίες όπως τα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών (G.I.S.) και Story Maps της ESRI, προκειμένου να ερευνήσω και να προβάλω την οικιστική και βιομηχανική εξέλιξη της πόλης που ζω, αξιοποιώντας τη δύναμη της εικόνας και τη συμμετοχή του χρήστη μέσω διαδραστικότητας.
Θεωρώ ότι αποτελεί έναν αρκετά μοντέρνο και φιλικό τρόπο προσέγγισης ειδικά για τους νέους, αφού ο χρήστης μπορεί να έχει πρόσβαση στον ιστορικό χάρτη μέσω PCs, laptops, tablets και smartphones, έχοντας μία πιο εκτεταμένη και αναβαθμισμένη εμπειρία με το υλικό, διότι η αφήγηση εμπλουτίζεται με υλικό από φωτογραφίες, videos και διαδικτυακές πηγές.
Επιπλέον, όποιος ενδιαφέρεται να επισκεφτεί την περιοχή μπορεί να βλέπει την τοποθεσία του στον χάρτη και να αναζητά «in situ» συγκεκριμένες διευθύνσεις και μέρη. Για την πλοήγηση στα συνολικά 49 σημεία ενδιαφέροντος της πόλης που έχουν επιλεγεί, ο χρήστης μπορεί να οδηγηθεί στην περιγραφική πληροφορία είτε μέσω δορυφορικών εικόνων του προγράμματος γραφικής απεικόνισης Google Εarth, είτε με τη βοήθεια σελιδοδεικτών πάνω στο υπόβαθρο του χάρτη της Νέας Ιωνίας, όπου αντιστοιχίζονται χωρικά με ακρίβεια και με ανάλογα σύμβολα τα σημεία ενδιαφέροντος.
Μπορεί επίσης να λάβει επιπλέον πληροφορίες σχετικά με την παλαιά και τη νέα χρήση εκτάσεων και υποδομών από αναδυόμενα παράθυρα, πατώντας πάνω στα σύμβολα των σημείων ενδιαφέροντος.
Οι ψηφιακοί ιστορικοί χάρτες (Story maps) δεν αποτελούν κάτι «στατικό» αφού δίνουν τη δυνατότητα σ’ αυτόν που έχει την ευθύνη για την ανάπτυξή τους να τους επικαιροποιεί (update), κρατώντας το υλικό τους σύγχρονο και «ζωντανό».
Πέρα από τον προφανή εκπαιδευτικό χαρακτήρα, η εφαρμογή θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάδειξη της διαφορετικότητας της πόλης και στην προσέλκυση, στο πλαίσιο του βιωματικού τουρισμού, επισκεπτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κάτοικοι της πόλης θα μπορούσαν ευκολότερα να μισθώσουν τα σπίτια τους σε επισκέπτες μέσω πλατφορμών βραχυχρόνιας μίσθωσης, πιθανά με κατάλληλη προβολή από τον Δήμο.
Η ψηφιακή εφαρμογή αποτελεί μέρος της διπλωματικής εργασίας με τίτλο, «Παρουσίαση της οικιστικής και βιομηχανικής εξέλιξης της Νέας Ιωνίας στο πέρασμα του χρόνου (1923-2017) με τη χρήση αεροφωτογραφιών και ψηφιακού διαδραστικού χάρτη», η οποία εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Περιβάλλον και Ανάπτυξη» του ΕΜΠ με επιβλέποντες καθηγητές τους Έφη Δημοπούλου και Τάσο Λαμπρόπουλο.
Για κάθε ενδιαφερόμενο, ο οποίος αναζητά επιπλέον πληροφορίες, φωτογραφικό υλικό και σχολιασμό, το κείμενο της Μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας η οποία συνοδεύεται από την ψηφιακή εφαρμογή, έχει ανέβει σε μορφή pdf στο Ιδρυματικό Αποθετήριο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Dspace) και μπορείτε να το βρείτε εδώ.
Επίσης έχει δημιουργηθεί σελίδα στο Facebook με τίτλο «Διαδραστικός oδηγός πόλης για τη Νέα Ιωνία Αττικής» όπου ο χρήστης πέρα από την πρόσβαση που μπορεί να έχει στην εφαρμογή, μπορεί να συνεισφέρει στην επικαιροποίησή της με σχόλια, παρατηρήσεις, κείμενα και φωτογραφίες που αφορούν την πόλη.
*(Ο Χ. Παπαναστασίου είναι Γεωπόνος Γ.Π.Α.)
Δημοσίευση: www.athensvoice.gr
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στο άγαλμα της «Ελληνίδας Μάνας» που στέκει αγέρωχο στο κέντρο της Νέας Ιωνίας συμβολίζοντας τους αγώνες και τις θυσίες της ηρωίδας μάνας στο πέρασμα του χρόνου.
Η πλατεία της Μητέρας, στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, είναι ουσιαστικά η πρώτη πλατεία-ηρώο της Νέας Ιωνίας, που διαμορφώθηκε για το σκοπό αυτό στις αρχές της δεκαετίας του ΄50. Το 1954 τοποθετήθηκε εκεί το άγαλμα της «Ελληνίδας Μάνας», του γνωστού γλύπτη Δημήτρη Φερεντίνου.
Τα εγκαίνια έγιναν την 28η Οκτωβρίου 1954. Το άγαλμα, ύψους 3 μέτρων, δείχνει μια γυναίκα της οποίας το αριστερό χέρι ακουμπάει σε ένα βιβλίο ιστορίας, στερεωμένο επάνω σε ανάγλυφη σύνθεση που αναπαριστά ένα τουφέκι και ένα κράνος. Με αυτόν τον τρόπο συμβολίζεται ο Ελληνισμός, η πλούσια ιστορία του οποίου γράφτηκε με αγώνες και θυσίες.
Στις εθνικές επετείους κατατίθενται στεφάνια.
Ακολουθούν φωτογραφίες μας:
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, η επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «Δύναμη Προοπτικής» κα. Δέσποινα Θωμαΐδου στέλνει το ακόλουθο μήνυμα:
«Η δεύτερη Κυριακή του Μάη, δεν είναι απλά μια γιορτή για την μητέρα, αλλά ημέρα τιμής και αναγνώρισης για τις ηρωίδες της διπλανής πόρτας, τους βασικούς πυλώνες της ελληνικής οικογένειας.
Η μητέρα δεν είναι απλά ένα πρόσωπο που φέρνει στον κόσμο μια καινούρια ζωή. Είναι εκείνη που διαμορφώνει, φροντίζει, στηρίζει, καθοδηγεί. Προσφέρει αγόγγυστα και απλόχερα την αγάπη της, αγωνιά, δακρύζει, χαίρεται, γίνεται «ένα» με το δημιούργημά της.
Δεν είναι τυχαίο ότι το άγαλμα της «Ελληνίδας Μάνας» στέκει αγέρωχο στο κέντρο της Νέας Ιωνίας, αποδεικνύοντας την ιδιαίτερη τιμή που της απέδωσαν οι πρόγονοί μας. Είναι η ηρωίδα μάνα που ακουμπά με μελαγχολικό ύφος το χέρι της σε ένα βιβλίο ιστορίας συμβολίζοντας τους αγώνες και τις θυσίες του Ελληνισμού. Αγώνες που σήμερα αποκτούν νέα διάσταση.
Εκφράζουμε λοιπόν, αυτή τη μέρα, τη βαθιά μας εκτίμηση, ευγνωμοσύνη και αγάπη μας σε όλες τις μητέρες του κόσμου και ιδιαίτερα, στη μητέρα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, που, υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης, αντιμετωπίζει με σύνεση και αφοσίωση τα προβλήματα της οικογένειας, μένοντας πιστή στην ιερή αποστολή της».
Η επικεφαλής της Παράταξής μας “Δύναμη Προοπτικής” κα. Δέσποινα Θωμαΐδου στο Δημοτικό Συμβούλιο της Τρίτης 24 Απριλίου 2018 έθεσε σειρά θεμάτων μετά από αιτήματα κατοίκων που αφορούν στην ποιότητα ζωής της πόλης μας.
Συγκεκριμένα:
Σε αυτό το σημείο της πόλης υπάρχει εμφανής εστία μόλυνσης στην οποία κατοικεί συμπολίτης μας που χρήζει άμεσης κοινωνικής βοήθειας.
Ζητήθηκε ενημέρωση για τις απαραίτητες ενέργειες που χρειάζεται να γίνουν προκειμένου να προστατευθεί η ψυχοκοινωνική υγεία του ανθρώπου αλλά και να διασφαλιστεί η δημόσια υγεία.
Στο περιβάλλοντα χώρο του Ι. Ν. Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και στις παρακείμενες αθλητικές εγκαταστάσεις υπάρχει ανεπαρκέστατος φωτισμός τον οποίον η δημοτική αρχή δεν αντιμετωπίζει παρά τις συνεχείς ενοχλήσεις των κατοίκων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καθίσταται ο χώρος απροσπέλαστος.
Ζητήθηκε να ληφθούν άμεσα μέτρα σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο προκειμένου να δοθεί στους κατοίκους ο χώρος ασφαλής και καθαρός.
Ζητήθηκε να αναφερθούν τα κριτήρια που επιλέχθηκε η ασφαλτόστρωση συγκεκριμένων οδών. Επισημάνθηκε ότι επιβάλλεται να αφήνονται στο περιθώριο οι μικροκομματικές εξυπηρετήσεις και να υπάρχει συγκροτημένο σχέδιο αναβάθμισης της ποιότητας ζωής. Τέλος, ρωτήθηκε ο Δήμαρχος για το ύψος της εργολαβίας και εάν ήταν συνεχιζόμενο έργο.
