1974-2026 Δεν ξεχνώ! Σήμερα, 20 Ιουλίου, συμπληρώνονται 52 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο που έμελλε να σημαδέψει ανεξίτηλα τις ζωές των κατοίκων του νησιού και όχι μόνο.
Τιμούμε τους ηρωικώς πεσόντες αδελφούς μας και τασσόμαστε στο πλευρό των Κυπρίων για ειρήνη και πρόοδο. Καταδικάζουμε απερίφραστα την τουρκική αδιαλλαξία και προκλητικότητα.
Ο ελληνισμός όταν είναι ενωμένος, μεγαλουργεί!
Στέλνουμε πατριωτικούς χαιρετισμούς στον προσφυγικό Δήμο του Λευκονοίκου, ευελπιστώντας στη δικαίωση, αφιερώνοντας ποίημα του Γιώργου Σεφέρη.
…Φίλοι του άλλου πολέμου,
σ’ αυτή την έρημη συννεφιασμένη ακρογιαλιά
σας συλλογίζομαι καθώς γυρίζει η μέρα—
Εκείνοι που έπεσαν πολεμώντας κι εκείνοι που έπεσαν χρόνια μετά τη μάχη·
εκείνοι που είδαν την αυγή μέσ’ απ’ την πάχνη του θανάτου
ή, μες στην άγρια μοναξιά κάτω από τ’ άστρα,
νιώσανε πάνω τους μαβιά μεγάλα
τα μάτια της ολόκληρης καταστροφής
·κι ακόμη εκείνοι που προσεύχουνταν
όταν το φλογισμένο ατσάλι πριόνιζε τα καράβια:
«Κύριε, βόηθα να θυμόμαστε
πώς έγινε τούτο το φονικό·την αρπαγή το δόλο την ιδιοτέλεια,
το στέγνωμα της αγάπης·
Κύριε, βόηθα να τα ξεριζώσουμε…». *
Τώρα καλύτερα να λησμονήσουμε πάνω σε τούτα τα χαλίκια·
δε φελά να μιλάμε
·τη γνώμη των δυνατών ποιός θα μπορέσει να τη γυρίσει;
ποιός θα μπορέσει ν’ ακουστεί;
Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει το βραχνά των άλλων.
Ναι· όμως ο μαντατοφόρος τρέχει
κι όσο μακρύς κι αν είναι ο δρόμος του, θα φέρει
σ’ αυτούς που γύρευαν ν’ αλυσοδέσουν τον Ελλήσποντο
το φοβερό μήνυμα της Σαλαμίνας.
Φωνή Κυρίου επί των υδάτων.
Νῆσός τις ἔστι.
(Γιώργος Σεφέρης, Σαλαμίνα της Κύπρος)